هو المحبوب
و الفجر و ليال عشر
دوستت دارم را
روي سطرهاي سپيد گيسوانم
بخوان!
يادباران
صفحه اصلي  پست الکترونیک
می ناب
نورباران

باز اين دلم هوای ميخانه کرده ساقی ...
آرشیو دی ٩۳
اردیبهشت ٩٢
آبان ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
آذر ۸٩
آبان ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
فروردین ۸٩
بهمن ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
امرداد ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
شهریور ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
اردیبهشت ۸٧
فروردین ۸٧
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
مهر ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
آذر ۸٤
آبان ۸٤
مهر ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
مهر ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳
اسفند ۸٢
بهمن ۸٢
دی ۸٢
آذر ۸٢
آبان ۸٢
مهر ۸٢
شهریور ۸٢

خبرباران
ایمیل 
نام     


Powered by WebGozar
لينك باران
لوگو آرام دل
ديدار شمار


طلائیه

عقد فی العرش

جمعه است. هفدهم ربیع الاول 1433!
از سه راهی شهادت بر می گردیم به سمت اتوبوس ها. نزدیک حسینه همه لبخند زنان سر بر می گردانند و از آنچه می بینند مسرور می شوند.
کمی دیر شده است و سردار اجازه نمی دهند نزدیک برویم. سفره عقدشان را نمی بینم اما چادر سپید عروس خانم و چپیه دور گردن آقا داماد از همینجا پیداست.
به علت بارش باران این چند روز حسینیه طلائیه شبیه جزیره ای است میان دریا ... میان ابرها ... میان آسمان!
راننده یکی از اتوبوس ها به صورت منقطع بوق می زند و ما هم در دل به عروس خانم و آقا داماد تبریک می گوئیم.
اتوبوس ها یک به یک از منطقه دور می شوند و طلائیه می ماند و عروس و داماد و عاقد و همراهانشان...
ما می رویم و عروس و داماد می مانند و طلائیه و میهمان های بهشتی جشن ازدوجشان.
ما می رویم و یادمان می رود وصال ...

 

عقد فی العرش

 ۱:٢٥ ‎ب.ظ ۳٠ بهمن ۱۳٩٠
باران  لينك ثابت  تو را ناديدن ما غم نباشد (ديدار)